Сайғоқ – муз даври ва мамонтлар замонидан бери яшаб келаётган даштнинг қадим вакили. 2003 йилда Қозоғистонда бу жонивор сони 21 мингга яқин эди, 2026 йилги ҳисоб натижаларига кўра улар миқдори 4 миллион 689 мингга етган.
Мазкур дастурда сайғоқ қай тариқа даштда умр кечиришга мослашгани, унинг ғайриодатий тумшуғи қандай роль ўйнаши, улар миграцияси, тўллаш даври қай тарзда кечиши ҳақида билиб оласиз. Йўқолиб кетиш арафасида турган популяцияни тиклашга қандай муваффақ бўлинди? Йўллар, темир йўл линиялари ва чегара тўсиқлари миграциянинг азалий йўналишларига қандай таъсир қилади? Биз, шунингдек, сайғоқлар миқдори ортиши натижасида қандай янги муаммолар юзага келгани, нима учун бугунги кунда турни сақлаб қолиш ва инсон манфаатлари ўртасидаги мувозанатни топиш қанчалик муҳимлиги ҳақида сўз юритамиз.
Ўхшаш янгиликлар
